Sual: Sað veya sol ayakla girilir, saðdan baþlanýr, teke riayet edilir gibi þeylere önem vermenin iyi olduðu söyleniyor. Bunlarý yapmazsak günah mý olur? Ne diye bu konular üzerinde duruluyor?
CEVAP
Bunlara âdetle ilgili sünnet denir. Bunlarý yapmamak günah olmaz. Hatta mekruh bile deðildir. Ancak, âdete baðlý þeylerde de Resulullaha uymak, dünya ve ahirette, insana çok þey kazandýrýr ve çeþitli saadetlere yol açar.

Her iþte Peygamber efendimize uymaya çalýþmak, hep Onu hatýrlamak, Onunla rabýta kurmak gafletten kurtulmaya sebep olur. Müslüman her iþte þuurla hareket etmeli, adýmýný nasýl attýðýný nereye attýðýný bilmelidir. Nereye hangi ayakla girilip hangi ayakla çýkýlacaðýnýn þuurunda olmalýdýr. Mutlak müctehid olan imam-ý Süfyan hazretleri, bir gün camiye girerken, þuursuzca adýmýný içeri atýyor, sonra bunun farkýna varýp kendi kendine diyor ki: (Buraya bir hayvaný, bir öküzü de koysak ya sað ayakla veya sol ayakla girer. Senin hayvandan farkýn olmalýydý, hangi ayakla girdiðine dikkat etmeliydin. Bundan sonra senin adýn sevr = öküz olsun.)

Gerçekten de öyle oluyor. Bugün bütün kitaplarda bu büyük zatýn adý imam-ý Sevri olarak meþhurdur. O halde her iþte Resulullahýn sünnetine uymaya çalýþmalý. Sünnete uymak için, iyi, temiz iþlere saðdan baþlamalý, bir þey alýrken teke riayet etmeli, yani 1,3,5,7 gibi tek olmasýna gayret etmeli. Camide, evde, otobüste sað tarafý seçmeli. Mümkünse kýbleye karþý oturmaya çalýþmalý. Elimiz temiz de olsa, yemek yiyeceðimiz zaman elimizi yýkamalýyýz. Yemeðe tuz ile baþlayýp tuz ile bitirmeliyiz. Manevi temizlik gibi, maddi temizliðe de riayet etmeliyiz. Abdest alýrken misvakla diþlerimizi temizlemeliyiz.

En az haftada bir Cuma günü gusletmeliyiz. Her hafta saç, sakal, týrnak kesmek, koltuk, kasýk temizlemek sünnettir. Daha fazla geciktirmemelidir. Kýrk günü geçirmek ise günah olur.

Resulullaha uymak için
Peygamber efendimizden bin kadar mucize görüldü. Bu mucizelerin en kýymetlilerinden biri de, edepli ve güzel huylu olmasý idi. Resulullaha uymak için þunlarý da yapmaya çalýþmalýyýz:

Fakirle, zenginle, büyükle, küçükle karþýlaþýnca, önce selam vermeliyiz. Tokalaþmak için, önce biz elimizi uzatmalýyýz. Günah olmayan her davete gitmeliyiz. Herkesle iyi geçinmeye, güler yüzlü, tatlý sözlü olmaya çalýþmalýyýz.

Resulullah efendimiz, kendisine hizmet edenlere de çok iyi davranýrdý. Ýnsanlarýn baþýnda bulunan kimsenin, Resulullah efendimize uyarak, bunlardan gelen her türlü sýkýntýlara katlanmasý gerekir. Zaten sýkýntýya katlanmak, herkes için iyi bir huydur. Ama âmirlerin katlanmasý ise daha güzel olur.

Herkese iyilik etmeliyiz. Nazik ve cömert olmalýyýz. Ýsraftan kaçýnmalýyýz. Ýnsanlara acýmalýyýz. Bir kiþinin bile Cehenneme gitmesine razý olmamalýyýz. Herkese uygun bir din kitabý hediye etmeye çalýþmalýyýz. Kimseden bir þey beklememeliyiz. Az konuþmalýyýz, dinlemesini bilmeliyiz.

Resulullah efendimizin güzel huylarý pek çoktur. Her Müslümanýn bunlarý öðrenmesi ve bu güzel huylarla ahlaklanmasý gerekir. Böylece, dünya ve ahirette felaketlerden, sýkýntýlardan kurtulmak ve O iki cihan efendisinin þefaatine kavuþmak nasip olur.

Sual: Peygamber efendimizin peygamberliðini kabul eden, fakat ona uymayan Cennete gider mi?
CEVAP
M. Masum hazretleri buyuruyor ki:
(En büyük saadet, iki cihanýn en üstün insaný olan Muhammed aleyhisselama tâbi olmaktýr. Cehennem azabýndan kurtulmak için, Allahü teâlânýn seçtiði sevdiði insanlarýn reisine uymak gerekir. Cennet nimetlerine kavuþmak, Ona tâbi olanlara mahsustur. Allahü teâlânýn sevgisine kavuþmak için, Ona tâbi olmak þarttýr. Ona uymayanlarýn tevbeleri, zühdleri, tevekkülleri ve dualarý kabul olmaz. Onun yolunda olmayanlarýn zikirleri, fikirleri, þevkleri ve zevkleri kýymetsizdir. Peygamberler, Onun hayat veren deryasýndan bir kadehe kavuþmakla, o derecelere yükselmiþlerdir. Evliya, Onun sonsuz bahrinden bir yudum içmekle muradlarýna ermiþlerdir. Yer yüzündeki melekler, Onun hizmetçileri, göklerdekiler, aþýklarýdýr. Her þey, bütün varlýklar, Onun þerefine yaratýlmýþ, bütün varlýklar, Onun mübarek ruhundan feyz almýþlardýr. Allahü teâlânýn varlýðýný O açýklamýþ, her þeyin yarataný, Onun rýzasýný almak istemiþtir. Ona ve Onun Âline ve Eshabýna bizden dualar olsun. O yüce Peygamber, hepimizden razý olsun!) [c.1, m.10]

[Ey saadete kavuþmak isteyen akýl sahipleri! Bütün gücünüzle Ona tâbi olmaya çalýþýnýz! Bu devlete, bu nimete mani olan her þeyden kaçýnýz! Harikalar gösteren bir din yobazýný ve yüksek mevkiler, diplomalar ele geçirmiþ olan bir fen yobazýný, yani Ona tâbi olmak þerefinden mahrum olan bir cahili, bir gafili görürseniz, bunun sözlerinin, yazýlarýnýn, radyolardaki, televizyonlardaki saçmalarýnýn, yalanlarýnýn, insaný felakete sürükleyeceðini ve hiç böyle gösteriþ yapmayan, fakat çok dikkat ile ve titizlikle Ona tâbi olana inanmanýn, Onu sevmenin, felaketlerden kurtarýcý çok kýymetli ilaç olduðunu biliniz!]

Sual: Allah’ý sevmiþ olmak için Resulünü de sevmek gerekir mi?
CEVAP
Allahü teâlânýn sevgili Peygamberine uymadýkça, Allahü teâlâyý sevmek saadetleri ele geçemez. Kur'an-ý kerimde mealen, (Allahü teâlâyý seviyorsanýz, bana tâbi olunuz! Bana uyanlarý Allah sever!) buyuruldu. (A. Ýmran 31)

Allahü teâlâ, Habibine böyle demesini emir buyurmaktadýr. Saadete kavuþmak isteyen kimse, bütün âdetlerini, ibadetlerini ve alýþveriþlerini Onun gibi yapmaya çalýþmalýdýr! Bu dünyada, bir kimsenin sevdiðine benzemeye çalýþanlar, bu kimseye sevimli ve güzel görünürler. Bu kimse, onlarý da çok sever, beðenir. Bunun gibi, sevgiliyi sevenler, her zaman sevilir. Sevgilinin düþmanlarý, sevenin de düþmanlarý olur. Bundan dolayý, görünen ve görünmeyen bütün iyilikler, bütün üstünlükler, ancak o yüce Peygamberi sevmekle ele geçebilir. Yükselebilmenin, ilerlemenin ölçüsü, bu sevgidir.

Allahü teâlâ, sevgili Peygamberini, insanlarýn en güzeli, en iyisi, en sevimlisi olarak yarattý. Her iyiliði, her güzelliði, her üstünlüðü Onda topladý. Eshab-ý kiramýn hepsi, Ona aþýk idiler. Hepsinin kalbi, Onun sevgisi ile yanýyordu. Onun ay yüzünü, nur saçan cemalini görmeleri, lezzetlerin en tatlýsý idi. Onun sevgisi uðruna canlarýný, mallarýný feda ettiler.

Allah’ý seviyorum diyenlerin, Eshab-ý kiram gibi olmalarý gerekir. Seven bir kimse, sevdiðinin sevdiklerini de sever. Sevdiðinin düþmanlarýna düþman olur. Bu sevmek ve düþmanlýk, bu kimsenin elinde deðildir. Kendiliðinden hasýl olur. Bu kimse, sevmesinde ve düþmanlýðýnda deli gibidir. Bunun içindir ki, (Bir kimseye deli denilmedikçe, bu kimsenin imaný tam olmaz!) buyuruldu. Kendisinde bu delilik bulunmayanlar, sevmekten mahrumdurlar. Düþmanlýk etmeyince, dostluk olmaz! Seviyorum diyebilmek için, sevgilinin düþmanlarýna düþman olmak gerekir.

Sual: Mühim meseleler varken mekruhla, sünnetle uðraþmak doðru mudur?
CEVAP
Sünnetin dinimizdeki yeri büyüktür. Kur'an-ý kerimde mealen buyuruluyor ki:
(O, [Resulüm] vahiyden baþkasýný söylemez.) [Necm 3,4]

(Resulümün verdiðini alýn, yasakladýðýndan da sakýnýn!) [Haþr 7]

Hanefi bir kimse, aðzýna burnuna su alýp denize girse veya duþ altýnda yýkansa, gusletmiþ olur. Ancak bir mazeret olmadan sünneti terk etmemelidir.

Dinimiz her þeyin en iyisini, en güzelini bildirmiþtir. Bir kimse, madem ki gusledecektir, bunu en güzel þekilde yani Resulullah efendimizin sünnetine uygun olarak yapmalýdýr.

Mübarek ve temiz iþleri yaparken saðdan baþlamak sünnet-i zevaiddir, yani müstehaptýr. Müstehabý terk etmek günah olmaz. Mesela camiye sað ayakla girmek müstehaptýr. Bir kimse, sol ayaðý ile camiye girse, günah iþlemiþ olmaz. Fakat bir baþkasý, (Sað ayakla camiye girmek sünnettir, niçin sol ayakla girdin?) dese, o kimse de, (Sünnetse, sünnet, n’olacak yani) diye cevap verse, niyeti sünnete önem vermemek ise küfre düþer.

Baþka bir kimseye, (O iþi yapma, mekruhtur) dense, o da, (N’olacak yaparsam) diyerek mekruha önem vermezse Müslümanlýktan çýkar. Çünkü sünneti ve mekruhu bildiren Muhammed aleyhisselamý küçültmüþ, Onu beðenmemiþ olur.

Peygamber efendimizi beðenmemek, Onu Peygamber olarak gönderen Allah’ý beðenmemek olur. Bir kimse, müstehaplarý yapmasa da, mekruh iþlese de, bunlarýn önemini inkâr etmemelidir. Farzlar da böyledir. Bir farzý yapmayan Müslümanlýktan çýkmaz. Fakat, (N’olacak farzsa farzdýr) diyerek önemini inkâr ederse imaný gider. (Hadika)

Sual: Bir yazar, "Farzla birlikte sünnet kýlmak þirktir. Aslýnda sünnetle iþtigal eden müþrik olur" diyor. Sünnet namazlar da Allah için kýlýnmýyor mu? Peygamber efendimiz sünnet namazlarý kýldýðý için -hâþâ- Ona müþrik mi denmek isteniyor? Sünnetlerin kýlýnmasýný, sünnetlere uyulmasýný Allah emrediyor mu?
CEVAP
Peygamber efendimiz, Allahü teâlânýn bildirdiklerinden baþka þey söylemez, baþka yol tutmaz. Peygamber efendimizin kýldýðý namazlar da, bizim kýldýðýmýz sünnetler de Allah için kýlýnan namazlardýr. Allah için kýlýnan sünnetlere, nafile namazlara þirk demek, Allah’ýn Resulüne uyana müþrik demek olur. Peygamber efendimizin yanlýþ bir þey söyleyeceðini düþünmek, Allahü teâlânýn kelamýný inkâr olur. Çünkü Allahü teâlâ, (Resulüme uyan kurtulur) buyururken, buna inanmamak Allah’ý inkâr etmek olur. [Geniþ bilgi için diðer maddelerdeki yazýlarý okuyunuz.]

Bu din edep dinidir
Sual: "Peygamberimizin yaþadýðý zaman ve koþullarla ilgili boyutu yöresel olup, evrensel deðildir. Bunun için Peygamberimizin kendi örf-âdetleri ve o zamanki uygulamalarý din açýsýndan bizi baðlamaz" demek caiz midir?
CEVAP
Bizi baðlamaz sözü çok çirkin ve nahoþtur. Çünkü imam-ý Rabbani hazretleri buyurdu ki:
Peygamber efendimizin âdet olarak yaptýðý þeyleri yapmamak bid'at deðildir. Bunlarý yapýp yapmamak, ülkelerin ve insanlarýn âdetlerine baðlý olup, dini hükümler deðildir. Her ülkenin âdeti baþka baþkadýr. Hatta bir ülkenin âdeti zamanla deðiþir. Bununla beraber, âdete baðlý þeylerde de [bir mazeret yoksa] Resulullaha tâbi olmak, dünya ve ahirette insana çok þey kazandýrýr ve çeþitli saadetlere yol açar. (Mekt. 2/55)

Bu din edep dinidir. Sualdeki çirkin ifadede her ne kadar örf ve âdetler kastediliyorsa da, Allahü teâlâya ve Onun âlemlere rahmet olarak gönderdiði Resulüne karþý edebi muhafaza etmeli. Muhatap þu veya bu zât deðil, Allah ve Resulüdür. Âyet-i kerimelerde mealen buyuruluyor ki:
(Resulullahta sizin için [uyulmasý gereken] güzel örnekler vardýr.) [Ahzab 21]

(Resulüm, kendi arzusu ile konuþmaz. Onun [dini hükümlere ait her] sözü vahiydir.) [Necm 3, 4]

(Biz seni âlemlere rahmet olarak gönderdik.) [Enbiya 107]

(Resulüm de ki; “Bana uyun ki, Allah da sizi sevsin!”) [Al-i Ýmran 31]

Böyle yüce bir Peygamberin, sünnet-i zevaid olarak yaptýklarý, giyiniþ þekli, yürümesi, konuþmasý, sakal býrakmasý, sarýk sarmasý, saðdan baþlamasý gibi âdetleri bizi baðlamaz demek çirkin bir söz deðil midir?